Ograniczenie podstawy wymiaru zasiłku chorobowego po ustaniu zatrudnienia

Podstawa wymiaru zasiłku chorobowego przysługującego za okres po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego nie może być wyższa niż kwota wynosząca 100% przeciętnego wynagrodzenia. Kwotę tę ustala się miesięcznie, poczynając od 3 miesiąca kwartału kalendarzowego, na okres 3 miesięcy, na podstawie przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia z poprzedniego kwartału, ogłaszanego dla celów emerytalnych (art. 46 ustawy zasiłkowej).

Ograniczeniu podlega podstawa wymiaru zasiłku chorobowego, niezależnie od tego, kiedy powstała niezdolność do pracy tj. jeszcze w trakcie zatrudnienia czy też już po ustaniu zatrudnienia. 

W wyroku z dni 7 kwietna 2009 r. (I UK 337/08) SN wskazał wyraźnie, że ograniczenie wysokości podstawy obliczania zasiłku chorobowego wynikające z art. 46 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa ma zastosowanie także wówczas, gdy okres zasiłkowy rozpoczął się w czasie trwania zatrudnienia i trwa nadal o jego ustaniu.  

 

Przykład

Pracownik zatrudniony na podstawie umowy o pracę zawartej do dnia 31 maja, legitymuje się niezdolnością do pracy od dnia 1 marca do 30 czerwca. Prawo do zasiłku chorobowego nabył po upływie 33 dni tj. od dnia 3 kwietnia.

Podstawa wymiaru zasiłku chorobowego ustalona jako przeciętne miesięczne wynagrodzenie z 12 przepracowanych miesięcy,  za okres od  3 kwietnia do 31 maja wynosi 5 000,00 zł natomiast po ustaniu zatrudnienia podstawa zasiłku chorobowego ulegnie ograniczeniu do kwoty 4 181,49  zł za okres od 1 -30 czerwca 2016.

Ograniczenie podstawy wymiaru świadczenia nie dotyczy zasiłku macierzyńskiego należnego za okres po ustaniu zatrudnienia.

Print Friendly, PDF & Email

Dodaj komentarz

1 Komentarz do "Ograniczenie podstawy wymiaru zasiłku chorobowego po ustaniu zatrudnienia"

Powiadom o
avatar
Sortuj wg:   najnowszy | najstarszy | oceniany
Monika Ślubowska

Pozdrawiam

wpDiscuz