Wysokość współczynnika urlopowego w 2022 roku

Współczynnik urlopowy stosujemy do obliczenia wysokości ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy z powodu rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku pracy.

 

Współczynnik służy do obliczenia ekwiwalentu za 1 dzień urlopu i ustalany jest odrębnie dla każdego roku kalendarzowego. Wartość współczynnika urlopowego dla pracowników zatrudnionych w pełnym wymiarze czasu pracy w 2022 roku wynosi: 20,92

 

Dla pracowników zatrudnionych w niepełnym wymiarze czasu pracy, współczynnik urlopowy ustala się proporcjonalnie do wymiaru czasu pracy, przykładowo:

  • dla 1/1 etatu  20,92
  • dla 3 /4 etatu  15,69
  • dla 1 /2 etatu 10,46
  • dla 1 /3 etatu 6,97
  • dla 1 /4 etatu 5,23

 

Ustalony dla danego roku współczynnik stosuje się przy obliczaniu ekwiwalentu, do którego pracownik nabył prawo w bieżącym roku kalendarzowym, bez względu na to, czy jest to urlop zaległy czy bieżący. Przykładowo jeżeli pracownik nabył prawo do ekwiwalentu w 2022r  za lata 2020,2019 stosujemy współczynnik z 2022 roku.

 

Zgodnie z § 19 ust. 1 rozporządzenia, współczynnik służący do ustalenia ekwiwalentu za 1 dzień urlopu ustala się odrębnie w każdym roku kalendarzowym i stosuje przy obliczaniu ekwiwalentu, do którego pracownik nabył prawo w ciągu tego roku kalendarzowego (roku ustania zatrudnienia).

 

 Przykład

Z pracownikiem rozwiązano umowę o pracę z dniem 31 grudnia 2021r,a co za tym idzie w tym dniu ustał stosunek pracy i  jednocześnie pracownik nabył prawo do ekwiwalentu za urlop zaległy za 2020 i bieżący 2021 rok ale pracodawca wypłaci ekwiwalent dopiero 10 stycznia 2022r. Zgodnie z rozporządzeniem zacytowanym powyżej stosujemy współczynnik urlopowy z roku nabycia prawa do ekwiwalentu za urlop tj. za 2021r.

 

Przykład

Z pracownikiem rozwiązano umowę o pracę z dniem 31 stycznia 2022r. pracownik ma niewykorzystanych kilka dni urlopu z roku 2021 i za styczeń 2022r. Obliczając ekwiwalent za niewykorzystany urlop wypoczynkowy (2021 i 2022r.) stosujemy współczynnik urlopowy z roku nabycia prawa do ekwiwalentu (z roku ustania zatrudnienia) tj. z 2022r.  

 

Przykład

Pracownik zatrudniony od 2019 r na cały etat od stycznia 2022r.  zmieniony wymiar czasu pracy z całego etatu na pół etatu, stosunek pracy ustał 31.01.2022r. Należy obniżyć współczynnik urlopowy proporcjonalnie do wymiaru czasu pracy 20,92:2 = 10,46 i obliczyć ekwiwalent za urlop zaległy i bieżący stosując obniżony współczynnik z 2022 roku czyli roku nabycia prawa do ekwiwalentu.

 

Wysokość współczynnika urlopowego w latach 2010 – 2021
rok wysokość współczynnika
2021 21,00
2020 21,08
2019 20,92
2018 20,92/20,83*
2017 20,83
2016 21
2015 21
2014 20,83
2013 20,92
2012 21
2011 21
2010 21,08

 

 

* 12.11.2018r. został ustanowiony dniem wolnym od pracy, po uwzględnieniu nowego święta współczynnik urlopowy wynosi 20,83 dla całego etatu. Ustawa wprowadzająca nowe święto weszła w życie 08.11.2018r. Czyli od 01.01.2018r do 07.11.2018r. współczynnik wynosił 20,92 a od 08.11 do 31.12.2019r. współczynnik wynosił 20,83

 

Podstawa prawna:

  • rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 8 stycznia 1997 r. w sprawie szczegółowych zasad udzielania urlopu wypoczynkowego, ustalania i wypłacania wynagrodzenia za czas urlopu oraz ekwiwalentu pieniężnego za urlop,
  • ustawa z dnia 18 stycznia 1951r. o dniach wolnych od pracy,
  • ustawa z dnia 26 czerwca 1974r. Kodeks pracy.

 

 

Print Friendly, PDF & Email
Subskrybuj
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments